American Gods – Μια «Θεϊκή» σειρά

American Gods: ένας βωμός μυθολογίας, μυθοπλασίας και μυθικής ωμότητας που μαγνητίζει

 

Όταν πρόκειται για τον Gaiman,δεν χρειάζονται πολλές εισαγωγές. Αν χρειάζονται, τότε η φανταστική παιδεία του συνομιλητή έχει σοβαρά κενά στην ιστορία της λογοτεχνίας και του κόμικ του 20ού αιώνα. Γι' αυτό και η μεταφορά στην οθόνη καθενός από τα έργα του, αποτελεί από μόνη της ένα γεγονός που συζητείται. Ο Gaiman μάλιστα φαίνεται να εμπλέκεται άμεσα στην παραγωγή, όχι στην προσαρμογή του σεναρίου αλλά ως executive producer.  Όταν δε, σου υπόσχονται μια γενναία παραγωγή και 10 επεισόδια (πλέον πιθανότατα 20, μιας και ανανεώθηκε για 2η σεζόν) οι προσδοκίες εκτοξεύονται ψηλά.

 

 

Ο κίνδυνος να απογοητευτεί το κοινό έιναι τεράστιος.

 

Ωστόσο το American Gods, τον αποφεύγει με μαεστρία. Συντηρεί και διανθίζει την ατμόσφαιρα του βιβλίου, επεκτείνει πάνω στον κόσμο που οραματίστηκε ο Gaiman και πλέκει μια περιπέτεια που πλαισιώνεται από εντυπωσιακή φωτογραφία, κομψά εφέ και τα απαραίτητα cliffhangers. Παρ’ όλα αυτά, δεν είναι ούτε η εικόνα, ούτε η ίδια η ιστορία ούτε καν οι ερμηνείες (παρεμπιπτόντως, εξαιρετικές με ειδική μνεία στον Ian MacShane) που το κάνουν να ξεχωρίζει.

Είναι η στιλιστική ενότητα. Από την πρώτη στιγμή, σε εισάγει σε ένα κόσμο παλιού αμερικάνικου roadtrip σε διασταύρωση με  Vikings και Game of Thrones. Τρελό μιλκσέικ εικόνων και εμπειριών με αρκετά κρυμμένα hints και μια ιστορία πίσω από την ιστορία για τους ψαγμενους της μυθολογίας. Αυτή το στυλ είναι που το κάνει μοναδικό στην αρένα των σύγχρονων σειρών, αδύνατον να το μπερδέψεις με κάτι άλλο.

 

 

Αν κάτι μπορεί να δυσαρεστήσει ίσως είναι η αθρόα χρήση ωμής βίας και ανοιχτά προκλητικών σκηνών. Βέβαια, στην εποχή μας οι μεγάλες παραγωγές σπάνια στερούνται τέτοιων στοιχείων,το ίδιο το βιβλίο αναφέρει τις αντίστοιχες σκηνές  και οι δημιουργοί υποστηρίζουν ότι δεν έχουν παραβεί τα πλαίσια της καλαίσθητης καλλιτεχνικής σκηνοθεσίας, πέφτοντας σε επίπεδο πρόστυχου περιεχομένου Ωστόσο, θεωρούμε ότι θα μπορούσε να επιτευχθεί και με άλλα μέσα το ίδιο αποτέλεσμα και μάλλον πρόκειται περισσότερο για προσπάθεια ικανοποίησης της δίψας του σύγχρονου ψυχαγωγικά κορεσμένου κοινού για άρτο και θεάματα.

Φυσικά ακόμα και έτσι, μέχρι στιγμής πρόκειται για μια αξιόλογη παρουσία ανάμεσα στις φωτισμένες το βράδυ οθόνες και θα μας κρατάει σε εγρήγορση με κάθε νέο επεισόδιο.

 

 

TRIVIA

 

Η πρώτη σεζόν ενσωματώνει μόλις το ⅓ του βιβλίου και θα περιέχει και κάποιες αναφορές από το Anansi Boys, το δεύτερο βιβλίο του Gaiman στον κόσμο των Αμερικάνικων Θεών.

Κάποιοι Θεοί είναι αυτούσια μυθολογικά πρόσωπα, και κάποιοι εμπνευσμένοι από διάφορες μορφές ή και εφευρέσεις του Gaiman ( π.χ. η τρίτη από τις αδελφές Zorya). Έχει μεγάλο ενδιαφέρον πως τα θεϊκά τους χαρίσματα μεταφράζονται σε ανθρώπινες συνήθειες και επαγγέλματα. Αξίζει τα ψάξετε το wikipedia για να αποκωδικοποιήσετε τις ταυτότητες και τις αντιστοιχίες τους.

Wednesday (Wodenstaeg) είναι η μέρα του Όντιν (Woden) στα παλιά αγγλικά…

O Gaiman διηγείται ότι εμπνεύστηκε τη ιστορία όταν μετακόμισε στην Αμερική και πήγε για road trip ανακαλύπτοντας μικρές πόλεις με παλιά ξεχασμένα εστιατόρια και έναν διαφορετικό κόσμο όπου οι  φερμένες από τους μετανάστες παραδόσεις ομογενοποιούνται αστραπιαία και καταβροχθίζονται από το αμερικάνικο όνειρο.

 

 

Οι εικόνες είναι ιδιοκτησία των: © 2017 FremantleMedia North America & © 2017 Starz Entertainment, LLC

Bookmark the permalink.

Comments are closed